Brak zapłaty po terminie nie jest wyłącznie problemem księgowym. W obrocie gospodarczym oznacza powstanie wymagalnego roszczenia, ryzyko utraty płynności oraz konieczność zabezpieczenia materiału dowodowego. Reakcja wierzyciela powinna być stopniowa, udokumentowana i podporządkowana temu, aby w razie sporu możliwe było szybkie uzyskanie tytułu egzekucyjnego.
Co zrobić, gdy kontrahent nie płaci faktury - od kiedy warto reagować
Momentem granicznym jest upływ terminu płatności wynikającego z umowy, zamówienia, ogólnych warunków współpracy albo z dokumentu rozliczeniowego. Jeżeli kontrahent nie płaci faktury, wierzyciel co do zasady może żądać spełnienia świadczenia pieniężnego już od następnego dnia po terminie. W transakcjach handlowych opóźnienie uruchamia także prawo do odsetek, o ile wierzyciel wykonał swoje świadczenie i nie otrzymał zapłaty w terminie.
Nie każda sprawa wymaga natychmiastowego pozwu. Właściwa z danej sytuacji sekwencja działań zależy od wartości długu, dotychczasowej relacji stron, treści umowy i tego, czy dłużnik kwestionuje wykonanie świadczenia. Rozsądny model zakłada pierwszy kontakt po kilku dniach opóźnienia, formalne wezwanie po kolejnych kilkunastu dniach, a następnie ocenę, czy dalsze rozmowy nie są jedynie odsuwaniem postępowania sądowego. Z tej perspektywy windykacja niezapłaconych faktur zaczyna się wcześniej niż pozew: od ustalenia daty wymagalności, zgromadzenia dowodów i obliczenia należności ubocznych.
Niezapłacona faktura za usługę lub towar - pierwszy kontakt z dłużnikiem
Pierwszy kontakt z dłużnikiem powinien mieć funkcję wyjaśniającą, ale nie może prowadzić do utraty dowodów. Telefon lub e-mail pozwalają ustalić, czy opóźnienie wynika z przeoczenia, błędu administracyjnego, reklamacji, przejściowej utraty płynności czy odmowy zapłaty. Jeżeli pojawia się niezapłacona faktura za usługę, szczególne znaczenie mają dowody wykonania świadczenia: korespondencja z ustaleniami, protokół odbioru, raport prac, przesłane rezultaty usługi albo akceptacja kolejnych etapów zlecenia.
Rozmowa z dłużnikiem powinna zostać odnotowana. Największą wartość dowodową ma jednak wiadomość, w której dłużnik prosi o prolongatę, proponuje raty albo potwierdza, że należność zostanie uregulowana po otrzymaniu środków od własnego klienta. W określonych konfiguracjach wezwanie do zapłaty wraz z pisemnym oświadczeniem dłużnika o uznaniu długu może stanowić podstawę wydania nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym. Jeżeli strony uzgadniają raty, ugoda powinna wskazywać terminy, skutki uchybienia i zastrzeżenie natychmiastowej wymagalności pozostałej kwoty.
