Kredytobiorcy, którzy pierwotnie zawarli umowy kredytów hipotecznych złotówkowych opartych na wskaźniku WIBOR, a następnie przewalutowali je na kredyty denominowane lub indeksowane do waluty obcej (np. CHF) na podstawie aneksu, mogą zastanawiać się, czy ich roszczenia wobec banków są porównywalne z tymi przysługującymi „frankowiczom”. Odpowiedź na to pytanie nie jest jednoznaczna. To, czy w konkretnym przypadku kredytobiorca może złożyć pozew frankowy zależy od specyfiki każdej umowy oraz aneksu.
Sytuacja prawna kredytobiorców, którzy dokonali przewalutowania, różni się w zależności od wielu czynników, takich jak treść podpisanego aneksu, warunki umowy pierwotnej, a także okres, w którym zostały one zawarte. Aneksy przewalutowujące kredyty często zawierają indywidualne zapisy, które mogą decydować o tym, czy można złożyć pozew frankowy i wpływać na zakres ewentualnych roszczeń.
