Granica między drobnym urazem a czynem zagrożonym wieloletnim więzieniem nie zależy od potocznego opisu zdarzenia. Dla sądu ważny jest medyczny skutek, czas trwania zaburzeń, związek przyczynowy oraz zamiar sprawcy. Ta sama sytuacja może więc wymagać innej kwalifikacji po opinii biegłego.
Uszczerbek na zdrowiu - rozróżnienie przypadków w prawie
Przepisy karne stopniują obrażenia według ich skutków. Najpoważniejszy jest ciężki uszczerbek: utrata wzroku, słuchu, mowy, zdolności płodzenia, inne ciężkie kalectwo, choroba realnie zagrażająca życiu, trwała choroba psychiczna, znaczna trwała niezdolność do pracy w zawodzie albo trwałe, istotne zeszpecenie ciała. Poniżej znajduje się uszczerbek na zdrowiu powyżej 7 dni, czyli skutek średni, o ile nie mieści się w art. 156 k.k.1 Najłagodniejszy jest skutek lekki, gdy rozstrój zdrowia trwa nie dłużej niż tydzień.
Nie decyduje samo zwolnienie lekarskie. Liczy się realny czas zaburzeń organizmu: ograniczenie ruchomości, ból, rana wymagająca leczenia, zaburzenia funkcji narządu. Dlatego w aktach tak często pojawia się opinia biegłego lekarza, a kancelaria analizuje nie tylko kartę SOR, lecz także mechanizm urazu.
Podstawa prawna i kwalifikacja czynu: kiedy art. 156 KK, a kiedy art. 157 KK
Art. 156 k.k. stosuje się przy skutkach wskazanych w katalogu zawartym w treści tego przepisu. Nie każde złamanie albo blizna oznaczają ciężki uszczerbek. Jeżeli obrażenia są poważne, ale nie prowadzą do jednej z konsekwencji wymienionych w art. 156 k.k., sprawa zwykle przechodzi na grunt art. 157 k.k., który obejmuje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia inny niż ciężki.
W praktyce hasło spowodowanie uszczerbku na zdrowiu kk może dotyczyć odpowiedzialności zarówno z art. 156 k.k., jak i 157 k.k. Rozstrzygając o kalifikacji sąd opiera się na opinii biegłego, zeznaniach oraz mechanizmie powstania obrażeń. Gdy pojawia się szkoda lub krzywda, znaczenie może mieć również wsparcie, jakiego udziela adwokat od spraw cywilnych.
