W polskim systemie prawnym funkcjonuje instytucja pozwalająca na ustanowienie kuratora dla osoby, która nie jest w stanie samodzielnie prowadzić swoich spraw. Niniejszy artykuł wyjaśnia, na czym polega ta forma ochrony i w jakich sytuacjach jest stosowana.
Czym jest kuratela i czym różni się od opieki prawnej?
Wiele osób zastanawia się: kuratela co to znaczy? Pojęcie to oznacza szczególną instytucję prawną, zbliżoną do opieki, która ustanawiana jest przez sąd w celu ochrony interesów osoby niezdolnej do samodzielnego prowadzenia swoich spraw. Jest ona przewidziana wyłącznie w sytuacjach określonych w przepisach – art. 178 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego1 stanowi, że można ją ustanowić tylko w przypadkach wskazanych w ustawie. Określenie kuratela kodeks rodzinny wskazuje więc na to, że zasady tej instytucji regulują przepisy prawa rodzinnego.
Instytucja kurateli bywa mylona z opieką prawną, choć różnice między nimi są istotne. Opieka prawna ustanawiana jest przede wszystkim dla małoletnich pozbawionych rodziców lub, gdy nie wchodzą w grę sprawy dotyczące władzy rodzicielskiej, dla osób całkowicie ubezwłasnowolnionych. Instytucja kurateli natomiast dotyczy innych, szczególnych sytuacji i ma węższy zakres działania. Często pojawia się pytanie kuratela co to w odróżnieniu od opieki prawnej. Mówiąc najprościej, jest to forma nadzoru lub pomocy przy czynnościach danej osoby, podczas gdy opiekun przejmuje pełną pieczę nad osobą i jej majątkiem.
Należy również podkreślić, że kuratela protektorat nie jest oficjalnym terminem prawnym ani odrębną instytucją – w tym kontekście nie mamy do czynienia z „protektoratem” nad osobą, lecz z ustanowieniem kuratora o ściśle określonym zakresie odpowiedzialności.
Kiedy sąd może ustanowić kuratelę? Przesłanki formalne i faktyczne
Biorąc pod uwagę powyższe, pojawia się pytanie: kuratela kiedy może zostać ustanowiona? Innymi słowy – w jakich sytuacjach sąd opiekuńczy powoła kuratora dla danej osoby? Taki środek ochronny ma charakter sądowy, co oznacza, że ustanawia go sąd opiekuńczy (wydział rodzinny sądu rejonowego) i to tylko wtedy, gdy spełnione są przesłanki przewidziane w ustawie. Jest to zatem kuratela sądowa, której ustanowienie musi mieć podstawę prawną oraz uzasadnienie w stanie faktycznym.
Przesłanki formalne oznaczają, że kurator może zostać ustanowiony jedynie w przypadkach wyraźnie określonych przez prawo. Przepisy przewidują ustanowienie kurateli m.in. w takich sytuacjach, jak: częściowe ubezwłasnowolnienie dorosłego (gdy osoba potrzebuje pomocy w prowadzeniu swoich spraw); poważna niepełnosprawność osoby pełnoletniej, uniemożliwiającą jej samodzielne funkcjonowanie; nieznane miejsce pobytu osoby (tzw. osoba nieobecna); a także sytuację, gdy istnieje do zabezpieczenia przyszły interes prawny dziecka poczętego, lecz jeszcze nieurodzonego (ustanawia się wtedy kuratora, by strzegł praw takiego nasciturusa). W powyższych okolicznościach sąd opiekuńczy może z urzędu lub na wniosek zainteresowanego ustanowić kuratora.
Przesłanki faktyczne z kolei dotyczą stanu konkretnej osoby. Musi istnieć obiektywna potrzeba ochrony jej interesów – na przykład z powodu niezdolności do samodzielnego działania, choroby, zaburzeń psychicznych albo fizycznej nieobecności. Sąd bada dowody w sprawie (np. zaświadczenia lekarskie, dokumenty potwierdzające zaginięcie lub wyjazd osoby) i ocenia, czy ustanowienie kuratora jest niezbędne dla zabezpieczenia praw lub majątku tej osoby.
