Uchylenie obowiązku alimentacyjnego: kiedy można się ubiegać?

24/08/2025

Czas czytania: 13 minut

24/08/2025

Czas czytania: 13 minut

Obowiązek alimentacyjny względem dziecka nie jest dożywotni – może zostać uchylony, gdy wystąpią określone okoliczności. W jakich sytuacjach rodzic może prawnie zaprzestać płacenia alimentów i jakie kroki musi podjąć, aby uzyskać zniesienie tego obowiązku?

Kiedy można się ubiegać o uchylenie obowiązku alimentacyjnego?

Na wstępie warto wyjaśnić, czym są alimenty. W prawie polskim jest to obowiązek dostarczania środków utrzymania (a w miarę potrzeby także wychowania) osobie uprawnionej, najczęściej dziecku. Rodzice są zobowiązani do alimentacji dziecka tak długo, jak dziecko nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie. Samo osiągnięcie przez dziecko pełnoletności (18 lat) nie powoduje automatycznego ustania obowiązku alimentacyjnego. Innymi słowy, wyrok zasądzający alimenty nie traci mocy tylko dlatego, że dziecko dorosło – dopóki nie ma ono własnych środków utrzymania lub możliwości zarobkowych, rodzic musi nadal płacić.

Kiedy zatem rodzic może przestać płacić alimenty? W praktyce często pojawia się pytanie, kiedy można złożyć wniosek o uchylenie alimentów. Najogólniej mówiąc, takie żądanie jest uzasadnione dopiero wtedy, gdy nastąpiła istotna zmiana okoliczności w porównaniu do stanu z chwili zasądzenia alimentów. Najczęściej będzie to uzyskanie przez dziecko samodzielności finansowej – np. ukończenie edukacji i podjęcie stałej pracy zarobkowej lub zdobycie innego stabilnego dochodu, pozwalającego na pełne utrzymanie się. Przykładowo, jeśli dziecko skończyło studia i otrzymuje wynagrodzenie wystarczające na pokrycie swoich potrzeb, można uznać, że potrafi się utrzymać samodzielnie. Inna sytuacja to zmiana po stronie rodzica – jeśli dalsze alimenty stały się dla zobowiązanego nadmiernym ciężarem (np. z powodu poważnej choroby, utraty pracy czy obniżenia dochodów), również można rozważyć wystąpienie o uchylenie obowiązku alimentacyjnego. Trzeba jednak podkreślić, że co do zasady polskie prawo chroni uprawnionego do alimentów: w przypadku małoletnich dzieci rodzic musi łożyć na utrzymanie nawet kosztem własnych wyrzeczeń. Dopiero przy pełnoletnim dziecku możliwe jest powołanie się na nadmierne obciążenie rodzica jako przesłankę zniesienia alimentów (wynika to wprost z art. 133 § 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego¹, omówionego dalej).

Podsumowując, rodzic może ubiegać się o uchylenie obowiązku alimentacyjnego dopiero wówczas, gdy dziecko osiągnęło niezależność finansową albo wystąpiła inna zmiana stosunków uzasadniająca ustanie obowiązku (np. znaczące pogorszenie sytuacji majątkowej zobowiązanego lub odmowa dalszej nauki przez dziecko). Każdy przypadek jest rozpatrywany indywidualnie – w przypadku braku pewności, czy zaszły przesłanki do uchylenia alimentów, warto zasięgnąć porady prawnika znającego specyfikę tych spraw.

Pozew o uchylenie alimentów czy wygaśnięcie obowiązku alimentacyjnego?

Spotyka się różne określenia na pozew mający zakończyć obowiązek alimentacyjny. Nierzadko pojawia się pytanie: pozew o uchylenie alimentów czy wygaśnięcie obowiązku alimentacyjnego – jak poprawnie nazwać takie pismo? W praktyce obie te frazy oznaczają to samo. Chodzi o uzyskanie orzeczenia sądu, z którego wynikać będzie, że dotychczasowy obowiązek alimentacyjny ustał. Polskie prawo nie przewiduje automatycznego „wygaśnięcia” alimentów z mocy prawa, dlatego konieczne jest wystąpienie do sądu. Pozew o uchylenie obowiązku alimentacyjnego to właściwe pismo procesowe, które inicjuje postępowanie sądowe w tym zakresie. Potocznie niekiedy mówi się o „wniosku” o uchylenie alimentów, jednak należy pamiętać, że mamy do czynienia ze sprawą cywilną sporną – należy złożyć pozew (powództwo), w którym to rodzic (dotychczasowy płatnik alimentów) występuje jako powód przeciwko uprawnionemu (dziecku pełnoletniemu) jako pozwanemu.

Podstawą prawną takiego pozwu jest art. 138 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, który stanowi, że w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Innymi słowy, jeśli okoliczności uległy zmianie (np. dziecko usamodzielniło się lub sytuacja materialna rodzica dramatycznie się pogorszyła), można domagać się zmiany wcześniejszego wyroku alimentacyjnego – w tym stwierdzenia wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego, czyli właśnie uchylenia alimentów. Niezależnie od tego, czy w pozwie użyjemy sformułowania „uchylenie obowiązku alimentacyjnego”, czy „wygaśnięcie obowiązku alimentacyjnego”, sąd zrozumie, że domagamy się zakończenia obowiązku płacenia alimentów. Warto zaznaczyć, że jeżeli alimenty były ustalone na mocy ugody (sądowej lub przed mediatorem), to również konieczne jest złożenie pozwu – art. 138 k.r.o. umożliwia zmianę lub uchylenie zarówno wyroku, jak i ugody alimentacyjnej.

Potrzebujesz wsparcia we własnej sprawie?

Umów się na spotkanie

Pozostaw swój numer telefonu. Oddzwonimy w celu ustalenia dogodnego terminu

Jak napisać wniosek o uchylenie alimentów?

Przygotowując wniosek o uchylenie alimentów (czyli formalnie pozew), należy zadbać o odpowiednią formę i argumentację pisma. Takie pismo musi spełniać wymagania formalne przewidziane w Kodeksie postępowania cywilnego oraz powinno jasno przedstawiać żądanie i jego podstawy. Pozew o uchylenie alimentów powinien zawierać sygnaturę wcześniejszej sprawy alimentacyjnej lub okoliczność, w której obowiązek alimentacyjny powstał (np. wyrok rozwodowy zasądzający alimenty), aby sąd wiedział, jaki obowiązek ma zostać uchylony. Pismo powinno zawierać również:

Oznaczenie stron – czyli kto jest powodem (rodzic zobowiązany do alimentów) i kto pozwanym (pełnoletnie dziecko, uprawniony do alimentów). Należy podać imiona, nazwiska, adresy i PESEL powoda.
Dokładne żądanie – wyraźnie sformułowany wniosek o uchylenie obowiązku alimentacyjnego. Dobrze jest określić datę, od której uchylenie ma nastąpić.
Uzasadnienie pozwu – czyli opis stanu faktycznego i zmian, które zaszły. Należy szczegółowo przedstawić aktualną sytuację życiową i finansową dziecka (pozwanego) oraz swoją. Trzeba wykazać, że dziecko nie potrzebuje już alimentów (np. ukończyło edukację, pracuje i osiąga dochody, posiada majątek) albo że po stronie rodzica zaszły okoliczności uniemożliwiające dalsze płacenie (utrata dochodu, inna rodzina na utrzymaniu, poważna choroba itp.). Uzasadnienie powinno odnosić się do przesłanek z art. 133 § 3 k.r.o. i innych, o których mowa poniżej.
Dowody – powołanie konkretnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Mogą to być dokumenty potwierdzające samodzielność dziecka (np. zaświadczenie o ukończeniu szkoły lub studiów, dyplom, umowa o pracę, zaświadczenie o zarobkach, umowa najmu mieszkania opłacanego przez dziecko, zeznania świadków potwierdzające, że dziecko się wyprowadziło i utrzymuje samodzielnie). Jeśli powodem jest pogorszenie sytuacji rodzica – dowody na tę okoliczność (np. dokumentacja medyczna choroby, orzeczenie o niepełnosprawności rodzica, świadectwo pracy i świadectwo z urzędu pracy potwierdzające bezrobocie, decyzje o przyznaniu zasiłków itp.). Należy załączyć również odpis aktu urodzenia dziecka (dla wykazania pokrewieństwa) oraz odpis wcześniejszego wyroku lub ugody, z którego wynika obowiązek alimentacyjny.
Potwierdzenie opłaty sądowej – do pozwu należy dołączyć dowód uiszczenia opłaty od pozwu (omówionej poniżej). Jej brak może skutkować wezwaniem do uzupełnienia opłaty, co wydłuży sprawę.

Pozew najlepiej sporządzić starannie i zrozumiale. Jeśli pismo nie będzie kompletne lub prawidłowo sformułowane, sąd wezwie do poprawienia braków formalnych. W uzasadnieniu należy unikać ogólników – pozew o uchylenie obowiązku alimentacyjnego musi przekonać sąd, że nastąpiła zmiana stosunków w rozumieniu art. 138 k.r.o., czyli że sytuacja różni się od tej, która istniała w momencie ustalania alimentów.

Jakie przesłanki pod uwagę bierze sąd przy wnioskowaniu o uchylenie alimentów?

Aby sąd uwzględnił żądanie, jakim jest uchylenie obowiązku alimentacyjnego, muszą zostać spełnione konkretne przesłanki świadczące o tym, że dalsze alimenty nie są uzasadnione. Najważniejsze okoliczności, które sąd bierze pod uwagę, to:

Samodzielność finansowa dziecka – podstawowym kryterium jest ustalenie, czy dziecko może utrzymać się samodzielnie. Jeżeli pełnoletni syn czy córka osiągają dochody wystarczające na pokrycie własnych kosztów utrzymania (mieszkania, wyżywienia, ubrań, transportu itp.), obowiązek alimentacyjny powinien ustać. Przykładowo ukończenie studiów i zdobycie stałej pracy często świadczy o uzyskaniu samodzielności (choć nie jest to sztywna reguła – każda sprawa jest indywidualna). Jeśli dziecko posiada własny majątek lub inne źródło dochodu (np. rentę rodzinną, dochód z najmu mieszkania otrzymanego w spadku), sąd również weźmie to pod uwagę.
Brak starań dziecka o samodzielność – jeżeli dorosłe dziecko nie dokłada starań, by się usamodzielnić, rodzic nie ma obowiązku dalszego łożenia na jego utrzymanie. Ta przesłanka wynika wprost z art. 133 § 3 k.r.o., który pozwala rodzicom uchylić się od alimentów na pełnoletnie dziecko, jeśli dziecko nie podejmuje starań w celu uzyskania możliwości samodzielnego utrzymania. Chodzi tu o sytuacje, w których np. dorosły syn rezygnuje z nauki lub pracy bez ważnego powodu, przedłuża edukację w nieskończoność tylko po to, by nadal pozostawać na utrzymaniu rodziców, albo lekceważy obowiązek kształcenia się.
Nadmierny uszczerbek po stronie rodzica – sąd ocenia także sytuację materialną zobowiązanego rodzica. Jeżeli kontynuowanie alimentów wiązałoby się z nadmiernym obciążeniem lub wręcz zubożeniem rodzica, może to stanowić podstawę uchylenia obowiązku alimentacyjnego. Ta przesłanka dotyczy głównie przypadków, gdy rodzic znajduje się w trudnej sytuacji finansowej lub zdrowotnej. Należy jednak dobrze udokumentować swoją sytuację (dochody, wydatki, stan zdrowia).
Sprzeczność alimentów z zasadami współżycia społecznego – prawo rodzinne przewiduje również możliwość uchylenia alimentów w sytuacjach szczególnych, kiedy wymagają tego względy moralne. Art. 144¹ k.r.o. stanowi, że jeżeli dalsze świadczenia alimentacyjne byłyby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, sąd może uchylić obowiązek alimentacyjny. Przepis ten znajduje zastosowanie np. wtedy, gdy dorosłe dziecko dopuściło się względem rodzica rażąco nagannego postępowania. Przykładowo, jeśli pełnoletnie dziecko zerwało wszelkie kontakty z rodzicem z własnej winy, znęca się nad rodzicem, obraża go, pomawia lub dopuściło się wobec niego przestępstwa – można argumentować, że żądanie dalszych alimentów jest niezgodne z zasadami współżycia społecznego. W orzecznictwie podkreśla się, że dorosłe dziecko, które traktuje rodzica w sposób krańcowo niewłaściwy, nie może wymagać od niego dalszego finansowego wsparcia. Takie sytuacje są jednak bardzo rzadkie i trudne dowodowo – sąd będzie oczekiwał konkretnych dowodów na naganne zachowanie uprawnionego.

Sąd rodzinny analizuje powyższe przesłanki w kontekście całokształtu sprawy. Sprawy alimentacyjne o uchylenie obowiązku alimentacyjnego zawsze wymagają indywidualnej oceny. Ważne jest, aby w postępowaniu przedstawić przekonujące dowody potwierdzające istnienie powyższych okoliczności.

Zniesienie alimentów na dorosłe dziecko – jakie warunki muszą być spełnione?

Stosowany potocznie termin zniesienie alimentów na dorosłe dziecko nie występuje w ustawie, ale przyjęło się, że oznacza on właśnie uchylenie obowiązku alimentacyjnego wobec pełnoletniego dziecka na mocy orzeczenia sądu. W praktyce zniesienie alimentów na dziecko, które osiągnęło dorosłość, jest możliwe tylko po spełnieniu omówionych wyżej przesłanek. Podstawowym warunkiem jest, aby dorosłe dziecko osiągnęło zdolność samodzielnego utrzymania się – inaczej mówiąc, żeby mogło samemu zaspokoić swoje usprawiedliwione potrzeby.

Najczęściej momentem takim jest ukończenie edukacji i podjęcie pracy zarobkowej. Przykładowo: 19-letni Adam zdał maturę, nie poszedł na studia i podjął pełnoetatową pracę z wynagrodzeniem 4000 zł netto. Jego ojciec może wnieść pozew o zniesienie alimentów, gdyż syn uzyskał źródło dochodu pozwalające na utrzymanie. Jeśli jednak Adam kontynuowałby naukę w systemie dziennym (np. studia) i nie osiągał własnych dochodów, obowiązek alimentacyjny trwa nadal pomimo wejścia w dorosłość. Samo ukończenie 18 lat nie zwalnia rodzica z płacenia – liczy się faktyczna samodzielność finansowa dziecka.

Warto także pamiętać, że brak niezdolności do pracy u dziecka jest warunkiem zniesienia alimentów. Jeżeli pełnoletnie dziecko jest ciężko chore lub niepełnosprawne w stopniu uniemożliwiającym podjęcie jakiejkolwiek pracy zarobkowej, obowiązek alimentacyjny rodzica nie wygaśnie. Taka sytuacja może skutkować obowiązkiem dożywotnim – rodzic będzie musiał płacić alimenty nawet na dorosłe dziecko, jeśli to dziecko nigdy nie stanie się zdolne do samodzielnej egzystencji. Przykładowo, jeśli syn ukończył 18 lat, ale z powodu znacznej niepełnosprawności nie może pracować ani funkcjonować samodzielnie, rodzic będzie zobowiązany nadal go utrzymywać (być może już do końca życia dziecka). Sąd w takiej sytuacji nie uchyli alimentów, chyba że pojawi się inna osoba prawnie zobowiązana do alimentacji (np. małżonek dziecka – o czym niżej).

Sytuacja osobista dziecka dorosłego również wpływa na obowiązek alimentacyjny. Jeśli pełnoletnie dziecko zakłada własną rodzinę (np. zawarło związek małżeński), to zgodnie z zasadami prawa pierwszym zobowiązanym do jego utrzymania staje się małżonek. Obowiązek alimentacyjny współmałżonka wyprzedza obowiązek rodziców. Oznacza to, że rodzic może żądać uchylenia alimentów, gdy jego dorosła córka wyszła za mąż za osobę zarabiającą – ponieważ w pierwszej kolejności to mąż powinien ją finansowo wspierać. Trzeba jednak zaznaczyć, że jeśli np. oboje małżonkowie są młodzi i nadal się uczą, sytuacja nie jest jednoznaczna. Gdy córka i jej mąż są studentami dziennymi bez dochodu, sam ślub nie spowoduje, że rodzice automatycznie przestaną płacić alimenty. Sąd oceni, czy nowy małżonek jest w stanie przejąć ciężar utrzymania – jeśli nie, obowiązek rodziców może pozostać (choć ewentualnie w zmniejszonym zakresie). Zawarcie małżeństwa jest zatem okolicznością, którą warto podnieść w pozwie, ale nie zawsze gwarantuje ono zwolnienie z alimentów na rzecz dziecka.

Masz sprawę, którą chcesz omówić?

Porozmawiajmy o Twojej sytuacji

Zgłoś chęć rozmowy. Zamów konsultację telefoniczną

Alimenty a nauka dziecka – jak sprawdzić, czy dziecko nadal się uczy?

Często pojawia się wątpliwość: alimenty jak sprawdzić czy dziecko się uczy? Niestety rodzic nie ma prostego, legalnego sposobu na zdobycie takich informacji bez współpracy pełnoletniego dziecka. W momencie uzyskania przez dziecko pełnoletności wszelkie dane o jego edukacji objęte są ochroną prywatności – szkoła czy uczelnia nie udzieli rodzicowi informacji o wynikach w nauce ani o kontynuowaniu studiów bez zgody samego dziecka. O ile rodzic nie pozostaje z dorosłym dzieckiem w bliskim kontakcie i nie otrzymuje od niego dokumentów (np. zaświadczenia o byciu studentem, świadectwa szkolnego), może mieć trudność w ustaleniu, czy dziecko nadal się kształci.

W praktyce, jeśli podejrzewamy, że pełnoletnie dziecko np. rzuciło studia lub je zaniedbuje, możemy zebrać poszlaki – na przykład zapytać innych członków rodziny, czy dziecko nadal chodzi na zajęcia, poprosić dziecko o przedstawienie zaświadczenia z uczelni albo poszukać informacji publicznie dostępnych (czasem np. media społecznościowe dziecka mogą ujawnić, że podjęło pracę na pełny etat lub wyjechało za granicę zamiast kontynuować naukę).

Najskuteczniejszym sposobem sprawdzenia statusu edukacji dziecka jest skorzystanie z postępowania sądowego. Gdy rodzic złoży pozew o uchylenie alimentów, dziecko (jako pozwany) będzie musiało odnieść się do naszych twierdzeń. Jeżeli rodzic twierdzi, że dziecko już się nie uczy, a ono nadal studiuje – zapewne przedstawi sądowi dowody swojej nauki (np. zaświadczenie z uczelni o byciu studentem danego roku). Sąd może również zobowiązać pozwanego do przedłożenia stosownego zaświadczenia o kontynuowaniu nauki. Dzięki temu w trakcie procesu wyjaśni się, czy dziecko faktycznie kontynuuje edukację. Warto też pamiętać, że sąd oceni charakter nauki – jeśli okaże się, że dziecko jest wprawdzie zapisane na studia, ale w trybie zaocznym i ma dużo czasu na pracę, to ocena zdolności samodzielnego utrzymania się może być inna, niż w przypadku ciężko zapracowanego studenta dziennego.

Jak wygląda postępowanie w sprawie o zniesienie alimentów?

Droga sądowa do uchylenia obowiązku alimentacyjnego składa się z kilku etapów. Poniżej omawiamy, jak przebiega postępowanie o zniesienie alimentów:

Sporządzenie i złożenie pozwu do sądu – rodzic (powód) inicjuje sprawę poprzez złożenie pozwu o uchylenie obowiązku alimentacyjnego do właściwego sądu. Ile kosztuje sprawa o zniesienie alimentów? Opłata od pozwu uzależniona jest od wartości przedmiotu sporu, czyli sumy alimentów za jeden rok. Wysokość tej opłaty określa art. 13 ust. 1 Ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Warto wiedzieć, że strona pozwana w sprawach o alimenty i strona dochodząca alimentów są z mocy prawa zwolnione z kosztów, ale rodzic żądający uchylenia obowiązku alimentacyjnego nie korzysta z ustawowego zwolnienia. Oznacza to, że musi opłacić pozew, chyba że sąd na wniosek zwolni go z opłaty ze względu na trudną sytuację materialną.

Uwaga: Samo złożenie pozwu nie uprawnia jeszcze do zaprzestania płacenia alimentów. Dopóki nie ma prawomocnego orzeczenia uchylającego obowiązek, rodzic powinien nadal regulować alimenty na dotychczasowych zasadach. Aby wstrzymać płatność przed zakończeniem procesu, należy wyraźnie wnioskować w pozwie o udzielenie zabezpieczenia poprzez zawieszenie wykonywania obowiązku alimentów na czas trwania postępowania.

Postępowanie sądowe i wymiana pism – po wpłynięciu pozwu sąd doręczy jego odpis stronie pozwanej (dziecku). Pozwany ma prawo wnieść odpowiedź na pozew, w której ustosunkuje się do naszych twierdzeń. Jeśli dziecko nie zgadza się z żądaniem uchylenia alimentów, zapewne przedstawi własne argumenty (np. że nadal się uczy, że nie zarabia wystarczająco lub że sytuacja rodzica nie jest tak zła). W toku wstępnej fazy postępowania strony mogą wymieniać pisma procesowe, zgłaszać wnioski dowodowe itd. Sąd może wyznaczyć termin posiedzenia przygotowawczego lub od razu rozprawy. W międzyczasie warto kompletować dodatkowe dowody, które mogą się przydać, zwłaszcza jeśli w odpowiedzi na pozew dziecko przytoczyło nowe okoliczności. Na tym etapie sąd rozważy również ewentualny wniosek o zabezpieczenie i wyda stosowne postanowienie (np. oddali wniosek lub zawiesi obowiązek alimentów na czas procesu).
Rozprawa i postępowanie dowodowe – właściwy proces odbywa się na rozprawie sądowej (lub kilku rozprawach, zależnie od zawiłości sprawy). Na rozprawie sąd przeprowadza postępowanie dowodowe: przesłuchuje strony, ewentualnych świadków, analizuje dokumenty złożone do akt. Jeśli to konieczne, może zlecić dodatkowe dowody, np. zażądać zaświadczenia z uczelni potwierdzającego status studenta, informacji z urzędu pracy o bezrobociu dziecka albo nawet dowodu z opinii biegłego (np. lekarza, gdy sporna jest zdolność do pracy). W praktyce typowa sprawa o uchylenie alimentów opiera się na dowodach z dokumentów i zeznaniach stron. Sąd będzie chciał ustalić, czy nastąpiła zmiana stosunków: czy dziecko nadal ma usprawiedliwione potrzeby oraz czy rodzic ma możliwości im sprostać (art. 135 § 1 k.r.o.), a przede wszystkim czy dziecko może się utrzymać samodzielnie. Gdy dowody zostaną przeprowadzone, sąd zamyka rozprawę i przystępuje do wydania orzeczenia.
Wyrok sądu i apelacja – po rozpoznaniu sprawy sąd wydaje wyrok. W wyroku sąd stwierdza wygaśnięcie obowiązku alimentacyjnego i wskazuje datę, od której obowiązek ustał. Co ważne, możliwe jest uchylenie alimentów z datą wsteczną, tj. wcześniejszą niż data wyroku – np. od dnia złożenia pozwu. Wówczas świadczenia alimentacyjne za okres po tej dacie stają się świadczeniami nienależnymi. Oznacza to, że jeśli rodzic płacił alimenty w toku procesu, a sąd następnie uchylił obowiązek od wcześniejszej daty, powstaje nadpłata alimentów, którą teoretycznie można odzyskać od uprawnionego. Gdy sąd oddali powództwo (uzna, że brak podstaw do uchylenia alimentów), rodzic nadal musi płacić alimenty w dotychczasowej wysokości. Od niekorzystnego wyroku każda ze stron może wnieść apelację. Postępowanie apelacyjne trwa zwykle kilka miesięcy i kończy się prawomocnym wyrokiem. Wyrok prawomocny stanowi podstawę do zakończenia egzekucji komorniczej (jeśli taka była prowadzona) i zwolnienia z dalszych płatności.

Ile trwa sprawa o zniesienie alimentów? Trudno jednoznacznie odpowiedzieć, ponieważ zależy to od wielu czynników (obłożenia sądu, postawy stron, liczby dowodów do przeprowadzenia). Proste sprawy (np. dziecko już od dawna pracuje i przyznaje, że jest niezależne) mogą zakończyć się na jednej rozprawie i wyroku w ciągu kilku miesięcy. Bardziej skomplikowane postępowania potrafią ciągnąć się nawet około roku lub dłużej – szczególnie jeśli strona pozwana przedstawia kontrdowody, konieczne są opinie biegłych czy wielokrotne rozprawy. Przeciętnie jednak od złożenia pozwu do prawomocnego wyroku upływa kilka do kilkunastu miesięcy.

Na zakończenie należy podkreślić, że uchylenie obowiązku alimentacyjnego wobec dziecka nie jest nigdy automatyczne ani gwarantowane – zawsze wymaga aktywności rodzica i przekonania sądu konkretnymi dowodami. Jednak polskie prawo przewiduje taką możliwość i w wielu sytuacjach rodzice z powodzeniem uzyskują zwolnienie z dalszych alimentów, gdy ich dorosłe dzieci stają się niezależne lub niezasadne jest dalsze wsparcie. Aby zakończyć obowiązek alimentacyjny należy sporządzić solidny pozew o uchylenie alimentów i dochodzić swoich praw przed sądem.

^{1. Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 z późn. zm.) ↩}

Autor wpisu:

Picture of Mariusz Krzyżanowski<br><font color="#C39E3A"; size=4> adwokat</font><br><br>

Mariusz Krzyżanowski
adwokat

Niniejsza publikacja została opracowana z najwyższą starannością, jednak niektóre informacje przedstawiono w sposób skrócony. W związku z tym artykuł ma wyłącznie charakter poglądowy, a zawarte w nim treści nie mogą zastępować pełnej i szczegółowej analizy danego zagadnienia. Kancelaria Adwokacka Mariusz Krzyżanowski nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek straty wynikające z działań podjętych lub zaniechanych na podstawie niniejszej publikacji. W celu omówienia indywidualnej sprawy zapraszamy do kontaktu i podjęcia współpracy.